Categorie archief: sabbat

De sabbat en de feesten van Israël. Moeten we die nog vieren?

Vandaag de dag horen we steeds meer openlijk verkondigen dat ook christenen de sabbat en de oude Israëlische feesten moeten gaan vieren. Veel christenen raken daardoor in verwarring en soms ontstaan er ook diepgaande meningsverschillen en zelfs scheuringen in gemeenten.

Hoewel Israël volgens de profetieën in de Bijbel, nog een grootse toekomst wacht, slaan sommige christenen door en kennen zij geen onderscheid meer tussen dat oude verbondsvolk en Gods plan met de Gemeente van Christus. Laten we vooral niet vergeten dat de gemeente speciaal de vrouw van het Lam wordt genoemd (Openb.19:7 en Efeze 5:31, 32). De geboorte van de gemeente in Hand.2, was zeker niet een voortzetting van Gods plan, maar nu met de gemeente in de plaats van Israël. Maar… het is een geheel nieuw begin, met ook een eigen profetische toekomst.

Iets nieuws.
Christenen worden tegenwoordig steeds weer opgeroepen de Joodse feestdagen te vieren. Men spreekt ook niet meer over Joodse feestdagen (zoals de Bijbel in bijvoorbeeld wel doet in Johannes 6:4 en 7:2), maar van ‘Bijbelse feestdagen’. Spijswetten, de gehele ceremoniële wet, de Tien Geboden, sabbatsvieringen, ja… zelfs de besnijdenis, men zegt “het geldt ook allemaal voor ons christenen”.

Nu zijn er helaas nogal wat christenen die voortdurend opzoek zijn naar, ‘iets nieuws”. Men heeft kennelijk niet genoeg aan het gewone evangelie en zoekt steeds naarstig naar iets extra’s, om het boeiend te houden. Deze soort christenen zijn erg bevattelijk voor hypes in de evangelische wereld. Maar… helaas is de opwinding vaak ook weer van korte duur, men raakt snel teleurgesteld en men zoekt dan weer iets anders.

Op dit moment zien we een groeiende belangstelling onder evangelische christenen naar de Joodse levenswijze. Er worden boeken geschreven (o.a. Wake up! Uitgever: Het Zoeklicht) die de belangstelling opwekken en door daarna belangstellenden bij elkaar te roepen, ontstaat er een nieuw soort beweging. In het begin is het alleen belangstelling en interesse voor de mooie gebruiken en rituelen, maar langzaam maar zeker probeert men ook steeds meer Bijbelse argumenten te vinden, om het dan als een nieuwe leer te introduceren.

Maar er komt nog iets anders bij. In sommige kringen wordt ook wel eens te snel gezegd, dat men iets heeft ontvangen ‘door de directe inspiratie van de Heilige Geest’. Feitelijk wil men daarmee voorkomen dat mensen nog onderzoek doen, om het z.g. geopenbaarde te toetsen aan Gods Woord. Men moet het maar direct accepteren, want het komt immers rechtstreeks van God. Zie je het toch anders, dan ben je nog niet zover.

Maar dit leidt toch gemakkelijk tot onBijbelse opvattingen en soms tot ernstige wantoestanden. Men kan in dit geval, zich zelfs afvragen of het min of meer dwingend opleggen van het houden van bijvoorbeeld de sabbat en de Joodse feesten, eigenlijk niet een nieuwe manifestatie van wetticisme is, waar Paulus in de Galatenbrief zo tegen waarschuwt.

Daar vond men het ook nodig dat christenen zich lieten besnijden en ook in dit opzicht is niets echt vreemd. Ook in deze tijd zijn er zelfs christenen die besluiten zich te laten besnijden. En dat ondanks de woorden van Paulus, die daar over zegt in Gal. 6:15,16: “Want besneden zijn of niet besneden zijn betekent niets, maar of men een nieuwe schepping is.” Soms horen we het met verbazing aan en vragen ons af waarom er zo weinig kennis is van Gods Woord, onder vele christenen.

Geestelijke betekenis
Echter, wat betreft de geestelijke betekenis hebben de Joodse feesten natuurlijk grote waarde. De Bijbel spreekt o.a. in Leviticus over deze Joodse feesten, die prachtig heenwijzen naar bijvoorbeeld het sterven van Jezus (Pesach), Zijn heerlijke opstanding en de komst van de Heilige Geestramshoorn op het Pinksterfeest (Wekenfeest). Het Bazuinenfeest, de Grote Verzoendag en het Loofhuttenfeest, wijzen in profetisch licht op de opname van de Gemeente, de bruiloft van het Lam en het duizend jarig vrederijk. Maar…. als we Col.2:16,17 lezen dan ontdekken we dat deze feesten slechts een schaduw zijn van hetgeen nog komen moet, terwijl de werkelijk van Christus is.

“Laat dus niemand u veroordelen inzake eten of drinken, of op het punt van een feestdag, een nieuwe maan of de sabbatten. Deze zaken zijn slechts een schaduw van de toekomstige dingen, maar de werkelijkheid is van Christus”.

Natuurlijk, als christenen vrijwillig Joodse feesten willen vieren, als een extra gelegenheid om samen God te eren, te danken en te prijzen voor wie Hij is en zijn heerlijk verlossingswerk, kan dit zeer leerzaam en zegenrijk zijn. Deze feesten vertolken namelijk in hun betekenis, het Goddelijk plan van alle eeuwen met de mens en de geestelijke betekenis zal ons dus zeker wat te zeggen hebben. Het is echter wat anders als we deze feesten als verplicht gaan zien voor christenen en vooral wanneer men dit soms gebruikt om aan te tonen, dat men wijzer of geestelijker is dan anderen. Bijvoorbeeld “in onze gemeente” zijn we al verder, want God heeft ons dat geopenbaard en jullie nog niet. Bijbels gezien kunnen we echter nergens in het Nieuwe Testament lezen, dat God daarvoor opdracht gaf aan Zijn gemeente.
Lees verder

Geplaatst in Israël, sabbat | Tags: | 2 reacties

Moeten christenen zich aan de sabbat houden?

In het vierde gebod uit de tien geboden spreekt God Israël over de Sabbat (Exodus 20:8-11). Het was de opdracht van God om op de Sabbatdag een rustdag te houden. Voor gelovige Joden is dit nog steeds erg belangrijk, onder christenen wordt er echter verschillend over gedacht.

Sommigen beweren dat koning Constantijn die leefde in 321 na Christus, de Sabbat van de zaterdag in zondag “veranderde”. Het is waarschijnlijk dat deze Constantijn dit gedaan heeft om vooral de Joden te dwingen, niet meer op zaterdag hun Sabbat te vieren. De geschiedenis leert ook dat hij Joden heeft willen dwingen om christenen te worden. Maar het is niet waarschijnlijk dat de verandering van de zaterdag naar de zondag, ook nog iets betekende voor de christenen.

Want, van de Nieuw Testamentische gemeente in het boek van handelingen, weten dat ze ‘elke dag’ samen kwamen om God te dienen en dus zeker niet alleen op de zaterdag. We lezen in Hand. 2:46-47 ‘En zij bleven dagelijks eensgezind in de tempel bijeenkomen, en terwijl zij van huis tot huis brood braken, namen zij gezamenlijk voedsel tot zich, met vreugde en in eenvoud van hart en zij loofden God en vonden genade bij heel het volk. En de Heere voegde dagelijks mensen die zalig werden, aan de gemeente toe’.

Maar, als er toch een dag in de week geweest moet zijn, waarop Christenen bij voorkeur elkaar zouden ontmoetten, dan moet het wel de opstanding dag van Jezus geweest zijn, dat is de eerste dag van de week (dus onze zondag) niet de Sabbat (onze zaterdag), zie o.a. Hand.20:7 ‘En op de eerste dag van de week, toen de discipelen bijeengekomen waren om brood te breken, sprak Paulus hen toe, omdat hij de volgende dag wilde vertrekken; en hij liet zijn toespraak voortduren tot middernacht’.

Dat was ook de dag waarop ze hun offergave moesten brengen, lees 1 Cor. 16:2 ‘Op elke eerste dag van de week moet ieder van u bij zichzelf iets opzijleggen om op te sparen wat in zijn vermogen is, opdat de inzamelingen niet pas dan gehouden worden, wanneer ik gekomen ben’.

Welk verband is er met de schepping?
Voorstanders voor het houden van de sabbat beweren vaak, dat God de Sabbat in Genesis bij de schepping al instelde. Er staat immers in het eerste Bijbelboek, dat God rustte op de zevende dag (Genesis 2:3). Dit zou dan al het begin zijn van de Sabbat, want ook in Exodus 20, waar de tien geboden beschreven staan, wordt bij het vierde gebod over de rust van God op de zevende dag van de schepping gesproken.

Er bestaat echter toch geen echte Bijbelse opdracht tot het vieren van de Sabbat, in de periode tussen Adam en Mozes. Geen enkele Bijbeltekst wijst daarop. De viering van de Sabbat begon duidelijk pas toen Israël tien geboden ontving en was een bijzonder teken tussen God en Israël. In Deuteronomium 5 geeft Mozes de tien geboden aan de volgende generatie van Israëlieten. Nadat Mozes in verzen 12-14 gebiedt dat de Sabbat in ere moet worden gehouden, geeft hij de reden dat de Sabbat aan Israël was gegeven: ‘Bedenk dat u zelf slaaf was in Egypte totdat de HEER, uw God, u met sterke hand en opgeheven arm bevrijdde. Daarom heeft hij u opgedragen de sabbat te houden’ (Deut. 5:15).

De Sabbat is als teken aan Israël gegeven.

Lees verder

Geplaatst in Bijbel, Bijbelstudies, sabbat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Moeten christenen zich nog aan de sabbat houden?

Het vierde gebod uit de tien geboden spreekt over de sabbat. Het was de opdracht van God om op de sabbatsdag een rustdag te houden. Voor gelovige joden is dit nog steeds erg belangrijk, onder christenen wordt er echter verschillend over gedacht.

Eerst even een opmerking vooraf. Sommige mensen maken van het houden van de sabbat op de juiste dag een enorm groot punt, maar ze staan er veel minder bij stil wat nu feitelijk het doel van de sabbat is. De sabbat er is in ieder geval voor ons en wij niet voor de sabbat

Lees Marcus 2:27 En Hij zeide tot hen: De sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de sabbat.

Het is belangrijk dat de mens rust neemt en tijd neemt om met God bezig te zijn, daar gaat het om en dus niet alsmaar doorwerkt. Dat heeft God ons feitelijk door de sabbat duidelijk willen maken. Hoe belangrijk de sabbat ook is voor de gelovige Jood, het is niet meer dan een voorafschaduwing van wat zou komen. De sabbat was er om de mensen rust en kracht te geven, maar uiteindelijk hebben we veel meer nodig dan dat, namelijk rust van binnen, geestelijke rust.
Lees verder

Geplaatst in sabbat | Tags: , | 2 reacties

Moeten christenen zich aan de sabbat houden?

Het vierde gebod uit de tien geboden spreekt over de sabbat. Het was de opdracht van God om op de sabbatsdag een rustdag te houden. Voor gelovige joden is dit nog steeds erg belangrijk, onder christenen wordt er echter verschillend over gedacht.

Eerst even een opmerking vooraf. Sommige mensen maken van het houden van de sabbat op de juiste dag een enorm groot punt, maar ze staan er veel minder bij stil wat nu feitelijk het doel van de sabbat is. De sabbat er is in ieder geval voor ons en wij niet voor de sabbat

Lees Marcus 2:27 En Hij zeide tot hen: De sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de sabbat.

Het is belangrijk dat de mens rust neemt en tijd neemt om met God bezig te zijn, daar gaat het om en dus niet alsmaar doorwerkt. Dat heeft God ons feitelijk door de sabbat duidelijk willen maken. Hoe belangrijk de sabbat ook is voor de gelovige Jood, het is niet meer dan een voorafschaduwing van wat zou komen. De sabbat was er om de mensen rust en kracht te geven, maar uiteindelijk hebben we veel meer nodig dan dat, namelijk rust van binnen, geestelijke rust.

Matteüs 11:28 Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Het is opmerkelijk dat aansluitend aan dit Bijbelwoord we kunnen lezen in Mat. 12:1-8 over het aren plukken van de discipelen, nog wel op de sabbat en Jezus was daar gewoon bij.
Lees maar: Te dien tijde ging Jezus op de sabbat door de korenvelden en zijn discipelen kregen honger en begonnen aren te plukken en te eten. Maar toen de Farizeeën dit zagen, zeiden zij tot Hem: Zie, uw discipelen doen wat men op sabbat niet mag doen. En Hij zei tot hen: Hebt gij niet gelezen wat David gedaan heeft, toen hij en die met hem waren honger kregen? Hoe hij het huis Gods binnengegaan is en zij de toonbroden hebben gegeten, waarvan hij noch die met hem waren mochten eten, doch alleen de priesters? Of hebt gij niet gelezen in de wet, dat op de sabbat de priesters in de tempel de sabbat schenden zonder schuldig te zijn? Maar Ik zeg u: Meer dan de tempel is hier. Indien gij geweten hadt, wat het zeggen wil: Barmhartigheid wil Ik en geen offerande, dan zou gij geen onschuldigen hebben veroordeeld. Want de Zoon des mensen is Heer over de sabbat.

We lezen hier: Jezus is veel meer dan de sabbat. De sabbat is aan de mens gegeven om te rusten, maar Jezus is Zelf onze werkelijke rust en vrede. De sabbat gaf ons maar voor een korte tijd rust, maar Jezus geeft ons voor eeuwig rust. De sabbat voor de christenen is dus de rust van Jezus zelf, de woorden van Jezus laten hier geen ruimte voor twijfel. Christenen houden dus wel degelijk de sabbat, door in de rust van Jezus te blijven (zie ook Johannes 15:1-8).

Doen christenen die de zaterdag of zondag houden als sabbat, het dan verkeerd? Absoluut niet, het is helemaal niet verkeerd om één dag in de week als sabbat te houden, als we maar erkennen dat de sabbat alleen een voorafschaduwing is van Jezus. Hij is de volmaakte sabbat waarin we eeuwige rust en vrede ontvangen en het zit niet in de dag.

Geen 24 uurs economie.
De reden waarom God de sabbat invoerde is wel degelijk om de mens tot een dag van rust te brengen en daarin gaf God zelf het voorbeeld door op de zevende dag te rusten van het scheppingswerk.

In die zin geloven we nog steeds dat het goed is om een rustdag te houden en is de z.g. 24 uurs economie van vandaag, absoluut tegen de Bijbel. Toen Jezus kwam toonde Hij ons al aan dat de echte sabbat van God veel dieper gaat dan het houden van een dag.

In Romeinen 14:5,6 en in Col.2:16 geeft Paulus duidelijk aan dat het niet van belang is, op welke dag we sabbat vieren: “Deze immers stelt de ene dag boven de andere, gene stelt ze alle gelijk. Ieder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd. Wie aan een bepaalde dag hecht, doet het om de Here, en wie eet, doet het om de Here, want hij dankt God; en wie niet eet, laat het na om de Here en ook hij dankt God.”

In Colossenzen 2:16 lezen we het volgende: Laat dan niemand u blijven oordelen inzake eten en drinken of op het stuk van een feestdag, nieuwe maan of sabbat, dingen, die slechts een schaduw zijn van hetgeen komen moest, terwijl de werkelijkheid van Christus is.

De eerste christenen kozen voor de zondag in plaats van de sabbat?
Handelingen 20:7 – En toen wij op de eerste dag der week samengekomen waren om brood te breken, hield Paulus een toespraak tot hen en, daar hij van plan was de volgende dag te vertrekken, zette hij zijn rede voort tot middernacht.

We kunnen hier lezen dat de eerste dag van de week, waarop later de eerste christengemeente samen kwam, gewoon onze zondag was: De eerste dag werd ook al heel vroeg als een bijzondere dag gezien.

Volgens deze tekst was het voor de christenen heel gebruikelijk om op een bepaalde tijd op een bepaalde plaats samen te komen om het brood te breken. De opbouw van de tekst geeft de indruk dat het hier in elk geval niet om een eenmalige bijeenkomst gaat.

De ‘eerste dag’ komt in de betekenis van zondag ook een aantal keren voor in het Nieuwe Testament. Een enkele keer wordt ook de achtste dag genoemd, waarmee dan eveneens de eerste dag wordt bedoeld:
■Mattheüs 28:1 – Laat na de sabbat, tegen het aanbreken van de eerste dag der week, ging Maria van Magdala en de andere Maria het graf bezien.
■Marcus 16:2 – En zeer vroeg op de eerste dag der week gingen zij naar het
graf, toen de zon opging.
■Marcus 16:9 – Toen Hij des morgens vroeg op de eerste dag van de week opgestaan was, verscheen Hij eerst aan Maria van Magdala, van wie Hij zeven boze geesten uitgedreven had.
■Johannes 20:19 – Toen het dan avond was op die eerste dag der week en ter plaatse, waar de discipelen zich bevonden, de deuren gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus en stond in hun midden en zeide tot hen: Vrede zij u.

Het gaat in dit vers om ‘acht dagen later’, dat wil zeggen om de achtste dag na wat in vers 19 verhaald is. Het is opnieuw de eerste dag van de week waarop de discipelen bij elkaar komen. Daaruit volgt niet, dat ze op andere dagen niet samengekomen zijn. Maar wel komt opnieuw de Heer op Zijn opstandingsdag bij zijn discipelen. Daarmee geeft Hij en niet een mens, aan deze dag een bijzondere betekenis heeft en onderscheidt Hij deze dag van de andere dagen.

Dat het de eerste dag van de week betreft, wordt duidelijk wanneer een vergelijking wordt gemaakt met Marcus 8:31.

Jezus stierf op vrijdag (dag 1) en stond op zondag op uit de doden (dag 3).

Voor het aanduiden van deze derde dag wordt hier de uitdrukking na drie dagen gebruikt. Andere voorkomende uitdrukkingen als ‘in drie dagen’ en ‘ten derde dage’ duiden op dezelfde eerste dag van de week. (Lees Marcus 8:31, Mattheüs 20:19, Mattheüs 27:40)

Alhoewel het duidelijk is dat de eerste christenen voor de zondag kozen, zijn er toch geen geboden of wetten die ons verplichten het op deze manier te doen. De ware sabbat is namelijk niet het houden van een dag, maar de diepe vrede in ons hart die ons deel wordt door Jezus offer aan het kruis.
Lees verder

Geplaatst in Bijbel, Bijbelstudies, sabbat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Moeten we de sabbat houden?

Er zijn steeds meer evangelische christenen in ons land die de sabbat gaan onderhouden d.w.z,. terwijl de meeste christenen op zondag een rustdag houden en naar een kerk of gemeente gaan, doen zij dat op zaterdag. Daarbij onthouden sommigen zich op die dag ook nog streng van allerlei andere activiteiten. Op zichzelf is dit natuurlijk geen probleem, ware het niet dat men het voelt als een heilig wet, iets waarin God absolute gehoorzaamheid van hen vraagt en dus leven deze mensen onder een soort wet en daar zit nu juist het probleem.

In dit artikel willen we kort nagaan of christenen die in de Bijbel geloven, vandaag de dag nog de wet van de sabbat moeten onderhouden of dat dit gebod niet meer van toepassing is.

Vast staat dat we kunnen lezen in de Bijbel, dat het sabbatgebod een onderdeel was van de tien geboden, die God had gegeven aan het volk Israël toen Hij hen uit het land Egypte had geleid (Ex 20:2). Zo lezen we in het boek Exodus bij de wetgeving op de Sinaï : “Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt, zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen, maar de zevende dag is de sabbat van de Heer, uw God; dan zult gij geen werk doen, gij noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw vee, noch de vreemdeling die in uw steden woont. Want in zes dagen heeft de Heer de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de Heer de sabbatdag en heiligde die” Ex 20:8-11.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, Bijbelstudies, Joodse wetten, sabbat | Tags: , | Een reactie plaatsen